خشت

      ای مفتی شهر از تو پرکارتریم  / با این همه مستی ز تو هوشیارتریم                           

باور

باورهای ما به اعتیاد تبدیل می شوند و به همین دلیل وقتی کسی می خواهد اعتقادات ما را محک زده، پرسشگری کند و پوشش خود ساخته ما را برچیند رفتاری معتاد گونه بروز داده، بی قرار می شویم و هر لحظه ترس بر ما چیره می شود، چیزی مثل دلهره پرکردن یک حفره.

 

باورهای ما تنها برای ماست و بسیار کسان دیگر هستند با نگرش و اعتقاد متفاوت مانند پرستش گاو، سنگ یا حتی بخش هایی از بدن انسان که شاید به نظر مسخره و ناپسند باشد اما فارغ از اندیشه، باور و اعتقاد ما وجود دارند چه بسا که باورهای ما نیز از دید ذیگران احمقانه به نظر برسند.

+ نوشته شده در  سه شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۱ساعت 20  توسط خشت  |